Miłość jest krzewem winnym odrastającym po zimie, gdy lody ustąpią uczuciu ciepła. Miłość jest wielką rzeką płynącą po równinie wolno, lecz zawsze w kierunku, gdzie morze czeka. Miłość jest wąską ścieżką na zboczu stromej góry. O szlaku słyszało wielu, lecz garstka po nim zmierza. Miłość jest dużym deszczem lecącym z małej chmury. Spada nagle na ludzi, i na tych, co w nią nie wierzą. Miłość jak ptak wędrowny wiosną tęsknić zaczyna. Rozwija więc skrzydła i wraca, gdzie się zrodziła. Miłość jak płatek śniegu, kiedy nadchodzi zima, wierzy, że jest potrzebna i wierzy, że przetrzyma…